Izhar Elias, gitaar
Femke Huizinga, viool
Iván Iliev, altviool

Helaas is Eva Stegeman door een acute ziekenhuisopname verhinderd.

8 juli 2014
Aanvang 20:00

Foto: Sanja Harris en Serge Ligtenberg






Programma:
Adelaide, Beethoven and the guitar
L. van Beethoven Adelaide, opus 46
L. van Beethoven Serenade, opus 8
G. Merchi Duetto II, opus 12:Rondeau en Minuetto (viool, gitaar)
L. van Beethoven Andante Favori, WoO-57
L. van Beethoven Marche Funèbre sur la mort
L. van Beethoven Potpourri op favoriete thema’s van Beethoven (gitaar en viool)
F. Molino Grand Trio Concertant, opus 45

Bezoek ook de homepage Izhar Elias

Rondom Beethoven en de gitaar
In 1792 vestigde de jonge Ludwig van Beethoven zich in Wenen. Het was een tijd waarin de gitaar nog geen grote rol van betekenis speelde en bekend stond als simpel begeleidingsinstrument. Hierin kwam spoedig verandering. De opkomende bourgeoisie ontdekte en omarmde het veelzijdige instrument waardoor het in korte tijd emancipeerde tot modieus kamermuziekinstrument.
De gitaar was nieuw en hip. Er was grote vraag naar repertoire en talrijk waren dan ook de door gitaarvirtuozen gemaakte gitaarbewerkingen van muziek van jonge grootheden. Een prachtig voorbeeld zijn de bewerkingen die Vincenz Schuster maakte van de muziek van Beethoven. In Parijs, dat net als Wenen een bolwerk van kunst en cultuur was, maakte de gitaar eenzelfde ontwikkeling door. Hier was het de gitarist Ferdinando Carulli die de om muziek hunkerende amateur gitaristen voorzag van eigen composities en bewerkingen. Mede door de aanwezigheid van Napoleon in Wenen bereikte veel Weense muziek ook Parijs. Zo kon het zijn dat ook gitarist Carulli de muziek van Beethoven gebruikte om te bewerken voor zijn instrument. De grote concurrent van Carulli in Parijs was de eveneens uit Italië afkomstige Francesco Molino. Met zijn lyriek en virtuositeit maakte hij van de gitaar een belangrijk kamermuziekinstrument. Zijn stijl is zangeriger dan die van Beethoven, dichterbij Molino’s eigen roots: de Italiaanse opera.

Izhar Elias (Amsterdam, 1977) verhalende en poëtische stijl en zijn grensverleggende programmering heeft hem wereldwijde bekendheid gebracht. Zijn veelzijdigheid als gitarist komt tot uiting door zijn verdieping in de historische uitvoeringspraktijk (barok en vroeg 19e eeuw), de kamermuziek en de hedendaagse muziek gecombineerd met multimedia. In 2011 ontving hij de prestigieuze Nederlandse Muziekprijs, als allereerste gitarist in de geschiedenis van de prijs. De Nederlandse Muziekprijs is de hoogste staatsonderscheiding die aan een musicus, werkzaam in de klassieke muziek, kan worden uitgereikt. Izhar Elias behaalde meerdere prijzen tijdens diverse nationale en internationale concoursen. Elias gaf tal van concerten in Europa, Rusland, Zuid-Oost Azië en Australië. Onlangs bracht hij de CD “Adelaide, Beethoven and the guitar” uit, met unieke 19e eeuwse arrangementen van werken van Beethoven. Het album kreeg 4 sterren in Trouw , het Nederlands Dagblad en Luister Magazine. In 2009 bracht hij een wereldpremière opname uit met vroeg 19e eeuwse arrangementen van Rossini´s opera ‘Semiramide’, gespeeld op zijn unieke Guadagnini gitaar uit 1812. ‘Elias doet met versieringen en al, niet onder voor welke diva dan ook', aldus Peter van der Lint van Dagblad Trouw naar aanleiding van deze dubbel CD. Elias werkt regelmatig samen met componisten, choreografen, filmmakers en theater regisseurs. Zijn vernieuwende CD plus DVD 'Big Eye' werd in Gramophone geprezen met de woorden 'Wacky, irreverent and thought provoking'. Met Ensemble Cordevento, dat zich vooral richt op repertoire uit de 17e eeuw, is Elias regelmatig op tournee in Nederland, België, Rusland en Bulgarije. Voor seizoen 2011-2012 was Cordevento opgenomen in de ‘Rising Stars’ serie, met o.a. optredens in Keulen, Hamburg, Wenen, Brussel en Luxemburg. Izhar Elias (1977) kreeg vanaf zijn zevende jaar gitaarles van Ton Terra aan de Muziekschool Amstelveen. Hij studeerde aan de conservatoria van Groningen en Den Haag, bij het Groningen Guitar Duo en bij Zoran Dukic. In 2002 sloot hij zijn master opleiding af met een 9,5 met onderscheiding en de Nicolaï prijs. Elias volgde een opleiding aan de 'Accademia di Studi Superiori l´Ottocento' bij Carlo Barone in Italië (uitvoeringspraktijk 19e eeuwse muziek). Van William Carter, Adrián Rodriguez van der Spoel en Lex Eisenhardt kreeg hij lessen barokgitaar. Van de violist Kees Hendrikse kreeg hij interpretatielessen. Izhar Elias beschikt o.a. over een originele gitaar uit 1812 (C. Guadagnini, Turijn), waarvan de aanschaf mede mogelijk werd gemaakt door het Prins Bernhard Cultuurfonds.

Femke Huizinga, een gedreven en enthousiast barokvioliste en altvioliste, viooldocente, MA in filosofie.
Na haar Masterdiploma in 2007 cum laude te hebben afgesloten, krijgt haar passie voor de barokviool nu de vrije hand. Femke studeert barokviool en barokaltviool bij Antoinette Lohmann, in het laatste jaar van de Bachelor aan het Utrechts Conservatorium. Al vele jaren heeft ze deelgenomen aan zomercursussen en masterclasses voor kamermuziek en in het bijzonder gericht op de historische uitvoeringspraktijk.
Nadat Femke Huizinga haar studie filosofie cum laude afgerond had, kreeg haar liefde voor de barokviool de overhand. Ondertussen heeft ze haar Bachelor of Music met een 9 afgerond (2012). Ze studeerde barokviool en barokaltviool bij Antoinette Lohmann aan het Utrechts Conservatorium.
Al vele jaren volgt ze jaarlijks zomercursussen op het gebied van kamermuziek en de historische uitvoeringspraktijk. Deze bijzondere lessen met ervaren musici (John Holloway, Anton Steck, Richard Gwilt, Thomas Albert) zijn een belangrijke inspiratiebron.
Femke is een gretig kamermusicus en ze is medeoprichtster van diverse ensembles: strijktrio Gesto Antico, duo La Corella, en het Dutch ArtWorks ensemble. Met diverse van deze ensembles werd ze geselecteerd om te spelen in het Festival Oude Muziek Utrecht (2011/12), Festival de Saintes (2012), de International Young Artist Presentation in Antwerpen (2013)
Als ervaren orkestmusicus heeft ze opgetreden met de European Union Baroque Orchestra (2011), en heeft ze meegedaan met verschillende projecten van het Jeune Orchestre Atlantique (2012/13). Regelmatig speelt ze in professionele barokorkesten als De Nederlandse Bachvereniging, La Sfera Armoniosa, Concerto d’Amsterdam en de Nieuwe Philharmonie Utrecht.
Femke is concertmeester en mede-oprichtster van het Arcade Ensemble, een orkest dat de hedendaagse luisteraar wil beroeren en daarvoor experimenteert met nieuwe manieren om verbinding te maken met het publiek. Het tot leven brengen van de sociale waarde van muziek is voor haar een belangrijke drijfveer.

Ivan Iliev werd geboren in Pernik, Bulgarije en stuurdeerde viool aan de Nationale Academy in Sofia bij Verka Stefanova en Jossif Radionov. Zijn interresse in oude muziek bracht hem naar de Hochschüle für Musik in Trossingen waar hij bij Anton Steck studeerde en bij Lucy van Dael aan het Conservatorium Amsterdam waar hij in 2011 zijn bachelor in barok en klassiek viool behaalde. Hij volgde masterclasses bij leden van het Amadeus, Smetana en Bartok Quartet. Ivan speelde op festivals als Festival de Musica Antiga in Barcelona, Oude Muziek Festival Utrecht, Musica Antiqua Festival Brugge, Thüringer Bachwochen, Trigonale Festival en Sofia Baroque Arts Festival. Sinds 2008 maakt hij deel uit van Cordevento en maakte 2 cd’s met dit ensemble voor Brilliant Classics. In 2008 en 2009 maakte hij deel uit van het European Union Baroque Orchestra (EUBO) en het Britten Pears Baroque Orchestra o.l.v. dirigenten als Roy Goodman, Lars Ulrik Mortensen, Enrico Onofri, Petra Mullejans, Chirar Banchini, Edward Higginbottom en Masaaiki Suzuki.